Dierenambulance Helmond

Stichting Dierenambulance & Dierenasiel Helmond e.o.

0492-513971
slide

Jarana (1800592)

Diersoort poes #9367
Ras Europese korthaar
Kleur grijs cypers met wit
Omschrijving

Leeftijd: 2 jaar
Kan bij honden: onbekend
Kan bij katten: nee
Kan bij kleine kinderen: nee
Kan bij grote kinderen: ja mits ervaren
Moet naar buiten: ja
Speciale zorg: hypoallergeen dieet en om de andere dag half tabletje Prednoral

Klik hier voor een filmpje van Jarana

Jarana is moeilijk flatteus te fotograferen. Ze kijkt meestal een beetje vanonder haar oogleden, wat haar soms een bedroefde, zorgelijke oogopslag geeft, of slaperig, of misschien een beetje bozig, maar ze is niet bedroefd en niet boos (soms wel slaperig), het is gewoon de stand van haar oogleden.

Ze vindt het fijn om geaaid te worden, maar houd dat kort: een onrustige staart en rug-trekkinkjes geven aan dat het genoeg is geweest. Ze heeft een vleugje temperament waardoor ze niet geschikt is voor bij jonge kindertjes. Het is geen schoot- of knuffelpoes, meer een poes die haar eigen gang gaat. Ze is inmiddels wel milder geworden vergeleken met toen ze arriveerde. 

Ze vindt het leuk om te spelen. Je kunt haar prima vermaken met een hengel met een echte veer eraan of een speelgoedmuis, ze kan dan flink enthousiast worden. Iets met sliertjes is ook goed. Ze speelt graag vanuit het tunneltje, waar ze in hinderlaag gaat liggen. Ze weet het ook te waarderen als je een hengeltje onder een kleedje door trekt, ze gaat dan flink onder het kleedje grabbelen, helemaal in de jaagmodus. Als ze moe is geworden van het spelen zoekt ze diep tevreden haar mandje op om uit te rusten. 

Jarana's favoriete slaapplekje is een hangmandje dat zo diep doorzakt dat het bijna een buidel wordt. Als ze daarin ligt zie je óf helemaal niks óf nog net een setje oortjes erbovenuit steken! 

Ze had wat plekjes waar ze zich overmatig likte (buik, binnenkant achterpoten), en omdat een kattentong net schuurpapier is werden die plekjes schraal. We weten niet wat de reden was voor het overmatig likken; het kan stress zijn, maar ook bijvoorbeeld een voedselintolerantie. Zalven hielp niet. Ze heeft vervolgens een injectie gehad tegen jeuk, en bij wijze van experiment werd ze op hypoallergeen voer gezet. Dat ging een tijdje goed, maar na een aantal weken begon ze tóch weer te likken. Ze krijgt nu een ander merk hypoallergeen voer en om de andere dag een half tabletje Prednoral. Zonder die "minimale onderhoudsdosis" gaat ze toch weer likken. 

Het kan zijn dat de likplekjes te maken hebben met stress door haar lange asielverblijf (ze wacht spijtig genoeg al sinds 18 juni vorig jaar op een nieuw baasje...). Als u haar adopteert en de jongedame heeft het lekker naar d'r zin en is volkomen ontspannen, dan zou u na geruime tijd kunnen proberen om te stoppen met de medicatie. Met wat geluk blijft de jeuk/het likken weg. Komen de plekjes toch weer terug, dan heeft ze blijkbaar de minimale onderhoudsdosering toch nodig. Maar het valt te proberen. 

Wie gaat deze poes eindelijk verlossen uit haar verblijf? De dieren hebben het helemaal niet slecht bij ons hoor, maar er gaat niks boven een eigen baasje en een eigen stek waar je eindelijk weer heerlijk naar buiten kan. Wie o wie? Ruim een jaar op een paar vierkante meter is lang...