Dierenambulance Helmond

Stichting Dierenambulance & Dierenasiel Helmond e.o.

0492-513971
slide

Jarana (1800592)

Diersoort poes #9367
Ras Europese korthaar
Kleur grijs cypers met wit
Omschrijving

Leeftijd:  2 jaar
Kan bij honden: onbekend
Kan bij katten: nee
Kan bij kleine kinderen: nee
Kan bij grote kinderen: ja mits ervaren
Moet naar buiten: ja
Speciale zorg: dieet Intestinal Moderate Calorie van Royal Canin, en een kwart tabletje Dexoral om de andere dag

Klik hier voor een filmpje van Jarana

Jarana is een poes die min of meer haar eigen gang gaat, ze is niet zo op mensen gericht. Ze komt je wel begroeten, is goed op te pakken en vindt het prima om eventjes geaaid te worden. Het is geen poes voor bij jonge kinderen. Ze is wel veel milder geworden vergeleken met toen ze net gearriveerd was. 

Ze vindt het leuk om te spelen. Je kunt haar prima vermaken met een hengel met een echte veer eraan of een speelgoedmuis, ze kan dan flink enthousiast worden. Iets met sliertjes is ook goed. Ze speelt graag vanuit het tunneltje, waar ze in hinderlaag gaat liggen. Ze weet het ook te waarderen als je een hengeltje onder een kleedje door trekt, ze gaat dan flink onder het kleedje grabbelen, helemaal in de jaagmodus. Als ze moe is geworden van het spelen zoekt ze diep tevreden haar mandje op om uit te rusten. 

Jarana's favoriete slaapplekje is een hangmandje dat zo diep doorzakt dat het bijna een buidel wordt. Als ze daarin ligt zie je óf helemaal niks óf nog net een setje oortjes erbovenuit steken! 

Ze had wat plekjes waar ze zich overmatig likte (buik, binnenkant achterpoten), en omdat een kattentong net schuurpapier is werden die plekjes schraal. We weten niet wat de reden was voor het overmatig likken; het kan stress zijn, maar ook misschien een voedselintolerantie. Zalven hielp niet. Ze heeft vervolgens een injectie gehad tegen jeuk, en bij wijze van experiment werd ze op hypoallergeen voer gezet. Dat ging een tijdje goed, maar na een aantal weken begon ze tóch weer te likken. Ze kreeg een ander merk hypoallergeen voer en andere medicatie (Dexoral, inmiddels gereduceerd tot een kwart tabletje om de andere dag).  

Het kan zijn dat de likplekjes te maken hebben met stress door haar lange asielverblijf (ze wacht spijtig genoeg al sinds 18 juni 2018 op een nieuw baasje...). Als u haar adopteert en de jongedame heeft het lekker naar d'r zin en is volkomen ontspannen, dan zou u na enige tijd kunnen proberen om te stoppen met de medicatie. Met wat geluk blijft de jeuk/het likken weg. Komen de plekjes toch weer terug, dan heeft ze blijkbaar een minimale onderhoudsdosering nodig. Maar het valt te proberen. 

Wie gaat deze poes eindelijk verlossen uit haar verblijf? De dieren hebben het helemaal niet slecht bij ons hoor, maar er gaat niks boven een eigen baasje en een eigen stek waar je eindelijk weer heerlijk naar buiten kan. Wie o wie? Ruim een jaar op een paar vierkante meter met weinig variatie en amper nieuwe prikkels is lang... 

Update. Niet zo lang geleden begon ze opeens af te vallen terwijl het voorheen een rond mollig poesje was. Ze bleek alvleesklierontsteking te hebben. Ze krijgt nu een ander dieet, Intestinal Moderate Calorie van Royal Canin, speciaal voor dieren met alvleesklierproblemen. Ze doet het daar goed op, vindt het lekker (vooral het natvoer) en is weer netjes aangekomen. Ze spuugt overigens nooit en heeft nooit diarree.